Świat ukryty w słowach

Strony

  • Zapowiedzi
  • Recenzje
  • Patronat medialny
  • Współpraca
  • O mnie
  • Kontakt

11/15/2026

Recenzja patronacka: "Nie ma nic niemożliwego" Joanna Jakimiec

 Pamiętnik



"Nie ma nic niemożliwego"

Joanna Jakimiec





“Wczoraj do Ciebie nie należy. Jutro niepewne… tylko dziś jest Twoje.”

Zgodnie z obietnicą, licząc się z okropnymi konsekwencjami, następnego dnia rano postanawiam wyrazić zgodę na to, czego panicznie się boję – na coś, co może mnie uratować albo doprowadzić do grobu. Noc przed embolizacją mózgu dość długo rozmawiam przez telefon z rodziną. Stanowczo odradzali mi podjęcie tak wielkiego ryzyka, jakie niesie ze sobą ten zabieg. Ja jednak już podjęłam decyzję i nic tego nie zmieni. Tego dnia zostaję przewieziona na salę operacyjną. Usypiają mnie. Odpływam. Nie czuję już nic. Liczę na to, że za chwilę się obudzę, wszystko będzie już za mną i znowu będą mogła żyć jak dawniej.

31 marca 2025 roku nakładem Wydawnictwa NowoCzesnego ukazała się niesamowicie poruszająca, oparta na faktach historia kobiety, która pokazała, że niemożliwe może stać się możliwe. “Nie ma nic niemożliwego” Joanny Jakimiec to pamiętnik, upamiętniający początkowo nierówną walkę Joanny z chorobą.

Wydawnictwo NowoCzesne ma swoją siedzibę w Poznaniu. Kieruje się ono stwierdzeniem „mniej oznacza lepiej” – mniej wydanych pozycji to szersze pole promocji oraz reklamy dla każdej twórczości po etapie selekcji, co oznacza też wyższą jakość edytorską.

Zastanawiałeś się kiedyś, co byś zrobił, gdybyś dziś dowiedział się, że to twój ostatni dzień życia? Jak byś się zachował, gdyby jutra miało nie być?

Joanna już wie, a Ty?

Poznaj historię tej wojowniczki, która mając zaledwie dwadzieścia jeden lat, na pierwszym roku farmacji, podczas wykładu na Uniwersytecie Medycznym doznała masywnego krwotoku, będącego skutkiem pęknięcia malformacji naczyniowej w mózgu.

Dotychczasowe, poukładane i szczęśliwe życie, nastawione na osiąganie sukcesów, w mgnieniu oka zostaje wywrócone do góry nogami. Na skutek krwotoku zostaje sparaliżowana i częściowo traci pole widzenia. Musi zacząć wszystko od nowa.

„Nie ma nic niemożliwego” autorstwa Joanny Jakimiec to poruszająca historia o „wygraniu życia”, wewnętrznej sile mimo nierównej walki, pokonywaniu własnych słabości oraz poszukiwaniu sensu życia.

Autorka w swoim pamiętniku pokazuje, jak ważna jest dla niej wiara i jak ogromną rolę odgrywa w jej życiu. Uświadamia nam, że każdego dnia konfrontujemy się ze śmiercią – od przebudzenia aż po zaśnięcie. Nigdy nie wiemy, co przyniesie nadchodząca chwila.

Ponadto daje nadzieję, wspiera i przynosi ukojenie w trudnych momentach, gdy poddajemy się wobec nadchodzących przeciwności.

Książka, choć bardzo krótka – liczy niespełna 40 stron – niesie ze sobą ogromny ładunek emocjonalny. Została napisana przeważnie lekkim stylem, z medycznymi wtrąceniami, które mogą być niezrozumiałe dla czytelnika bez wiedzy medycznej. Brakowało mi przypisów, które pomogłyby wyjaśnić te zwroty bez konieczności szukania ich w Internecie, tak aby wszystko było w jednym miejscu. Nie traktuję tego jednak jako problemu, a raczej jako drobną sugestię na przyszłość.

Poza tym pamiętnik kojarzy mi się z czymś uporządkowanym, a tutaj niestety pojawił się lekki chaos – najpierw uproszczony przebieg choroby, potem dalszy ciąg, a następnie ponowny powrót do początku. Poszczególne etapy życia zostały nakreślone bardzo minimalistycznie, ale konkretnie. Nie ma tu miejsca na lanie wody ani zbędne ozdobniki. Jest za to miejsce na konkrety, fotografie oraz odpisy z karty medycznej, które autentycznie uwiarygadniają tę historię opartą na faktach.

Podsumowując “Nie ma nic niemożliwego” autorstwa Joanny Jakimiec to poruszająca, oparta na faktach historia o młodej kobiecie, której życie po ciężkim krwotoku zmieniło się w jednej chwili. Autorka pokazuje walkę z chorobą, siłę wiary i ogromną determinację w mierzeniu się z przeciwnościami. To krótki, ale bardzo emocjonalny pamiętnik, który daje nadzieję i skłania do refleksji nad wartością życia.



Tytuł: "Nie ma nic niemożliwego;
Autor(ka): Joanna Jakimiec
Gatunek: pamiętnik;
Ilość stron: 37;
Data premiery: 31.03.2025
Wydawnictwo: NowoCzesne;
Moja ocena: 8/10









mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 11/15/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Pamiętnik, Patronat, Recenzja
Starsze posty

11/12/2026

Recenzja: "Niewłaściwe pytanie" Dorian Frank [TOM 1]

Literatura obyczajowa i romans




"Niewłaściwe pytanie"

Dorian Frank




Dziękuję Sztukater.pl za książkę do recenzji.

Momentalnie nogi ugięły się pode mną. Runąłem na ziemię, a potem poturlałem się w dół skarpy. Ostatecznie zatrzymałem się w krzakach. Nie wiedziałem, co się dzieje. Upadek tak bardzo mnie zamroczył, że potrzebowałem chwili, by zrozumieć, co się wydarzyło i w jakim niebezpieczeństwie właśnie się znalazłem. Mimo potwornego bólu nogi postanowiłem za wszelką cenę wstać i uciekać. Nie zdążyłem. Gdy próbowałem się podnieść, na plecach poczułem coś ciężkiego i ostrego. Coś, co z impetem ponownie powaliło mnie na ziemię. Potem nadeszła ciemność. Zemdlałem.

11 października 2025 roku nakładem Warszawskiej Firmy Wydawniczej (Wydawnictwo WFW) ukazała się słodko-gorzka powieść obyczajowa „Niewłaściwe pytanie”, otwierająca cykl „Poza nawiasem”. Jej autorem jest Dorian Frank.

Dorian Frank jest śląskim pisarzem. Przez pewien czas związany był z mediami, dziś skupia się przede wszystkim na kulturze i regularnie bierze udział w rozmaitych wydarzeniach oraz przedsięwzięciach artystycznych. Przez wiele lat jego jedynym czytelnikiem i recenzentem był on sam, ponieważ jego teksty nigdy nie ujrzały światła dziennego. Z czasem zaczął publikować w internecie, gdzie spotkał się z bardzo ciepłym odbiorem. To właśnie wtedy nastąpił przełom i w 2025 roku zadebiutował powieścią “Niewłaściwe pytanie”. Książka ta była efektem wnikliwych obserwacji społeczeństwa oraz towarzyszącej im nietolerancji, patologii społecznej i agresji, szczególnie wobec osób o odmiennej orientacji seksualnej. Kolejne dwie części cyklu „Poza nawiasem” ukazały się w 2026 roku - “Jeszcze zdążę cię odnaleźć” oraz “To, co liczy się naprawdę”.

Świat Tomasza Malickiego w mgnieniu oka rozpada się na tysiąc drobnych kawałków, a dotychczasowe życie staje się niewystarczające, wybrakowane i nijakie. Na domiar złego dręczy go przeszłość — wydarzenia z dzieciństwa wracają niczym bumerang i domagają się rozgłosu. Czy dotarł do momentu, w którym jedynym wyjściem jest podniesienie białej flagi? A może to właśnie przysłowiowe słońce wychodzące po burzy?

Rok wcześniej stracił żonę, a teraz, pogrążony w rozpaczy, zmaga się z depresją. Na skutek wewnętrznych rozterek nie ma zamiaru nigdzie wychodzić ani z nikim rozmawiać. Ku swojemu zaskoczeniu pewnego dnia daje się namówić na delegację do Warszawy, gdzie jego życie zaczyna nabierać nowych barw. To właśnie tam pozna osobę, która ponownie wywróci jego życie i myślenie do góry nogami. Czy uda mu się jeszcze raz zaznać szczęścia? I ile będzie go to kosztować?

“Niewłaściwe pytanie” autorstwa Doriana Franka to pierwszy tom cyklu „Poza nawiasem”. Książka inspiruje do poszukiwania autentycznego “ja” pośród narastającej z dnia na dzień nietolerancji, braku szacunku i zrozumienia dla wszystkiego, co odbiega od przyjętej przez większość normy, a także wobec agresji skierowanej ku temu, co obce.

Fabuła powieści jest bardzo dynamiczna i pełna nagłych zwrotów akcji. Napięcie utrzymuje się od pierwszych stron aż do ostatniej. Minusem jest jednak to, że autor czasami lubi się zbyt mocno “rozgadać”. Kłótnia ciągnąca się przez około piętnaście stron potrafi naprawdę zmęczyć.

Książka została napisana lekkim piórem i podzielona na nieco dłuższe rozdziały, które przenoszą czytelnika raz w retrospekcję, raz w czasy teraźniejsze, a raz w marzenia głównego bohatera. Dzieje się w niej naprawdę dużo, jednak dzięki momentami humorystycznemu wydźwiękowi czyta się ją bardzo dobrze. Były momenty, które potrafiły rozbawić mnie do łez, były też chwile, obok których nie mogłam przejść obojętnie, a także takie, które poruszały i skłaniały do refleksji.

Postaciami są najzwyklejsi ludzie, którzy - podobnie jak większość z nas - borykają się z problemami, noszą w sobie traumy, a przeszłość nie daje im o sobie zapomnieć. Autor w bardzo umiejętny sposób eksponuje ich emocje, które potrafią naprawdę mocno udzielić się czytelnikowi.

Podsumowując, “Niewłaściwe pytanie” Doriana Franka to ciekawa i emocjonująca powieść, która mimo kilku dłuższych momentów potrafi wciągnąć i zostaje w pamięci na dłużej. To historia z przesłaniem, łącząca refleksję, humor i ludzkie problemy w jedną całość. Polecam.



Tytuł: "Niewłaściwe pytanie";
Autor(ka): Dorian Frank;
Gatunek: literatura obyczajowa i romans;
Ilość stron: 376;
Data premiery: 11.10.2025;
Wydawnictwo: Warszawska Firma Wydawnicza;
Moja ocena: 8/10









mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 11/12/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Literatura obyczajowa i romans, Recenzja
Starsze posty

11/01/2026

Recenzja: "Myślenie pytaniami" (wyd. 5) Marilee Adams

 Poradnik psychologiczny



"Myślenie pytaniami" (wyd. 5)

Marilee Adams




Dziękuję Sztukater.pl za egzemplarz recenzencki.

“A gdyby zmiana pytań, które sobie zadajesz, mogła odmienić Twoje życie?”

Czym tak naprawdę jest myślenie pytaniami?

Myślenie pytaniami to zbiór umiejętności i narzędzi wykorzystujących pytania do wzmocnienia samokontroli nad różnymi sytuacjami. Rozwijanie tej umiejętności wspomaga dopracowywanie pytań, które docelowo ułatwiają podejmowanie korzystniejszych decyzji, przynosząc lepsze rezultaty na każdym polu - od relacji z najbliższymi po pracę zawodową.

System ten pobudza nasze myślenie, czyniąc je bardziej kreatywnym, skutecznym i nastawionym na realizację celów. To sprawdzony sposób na podejmowanie lepiej przemyślanych decyzji, co prowadzi do w pełni zadowalających rezultatów. Cały proces ma swój początek w zadaniu pytania samemu sobie, by dopiero w kolejnym kroku skierować je do innych.

5 sierpnia 2026 nakładem Wydawnictwa Studio Emka ukazał się poradnik, który zawiera w sobie czternaście skutecznych narzędzi, które mają pomóc w osiąganiu sukcesów, coachingu, przywództwie. Jego tytuł to “Myślenie pytaniami”, a autorką jest Dr Marilee Adams.

Dr Marilee Adams jest autorką czterech psychologicznych książek. Uchodzi za osobę, która zapoczątkowała szkolenia (coaching) bazujący na dociekliwości, a co za tym idzie na pytaniach. Jej książka “Edukacja” wprowadziła schemat myślenia pytaniami w sferę nauki. Ponadto opublikowała artykuły o wyspecjalizowanym wykorzystywaniu pytań we wszystkich sferach życia, między innymi w coachingu, samorozwoju, biznesie, czy rozwoju organizacyjnym. Jest założycielką i prezeską Inquiry institute oraz twórczynią metody myślenia pytaniami. Jej praca uznawana jest za złoty standard w zawodzie trenera oraz w rozwoju liderów, zespołów, organizacji.

Marilee Adams w swoim poradniku ukazuje kluczową rolę, jaką w naszym życiu odgrywają pytania te kierowane do samych siebie, jak i te zadawane innym. Pokazuje, jaki wielki wpływ mają one na nasze myślenie, podejmowane decyzje i relacje z ludźmi. Jako przykład przedstawia historię świeżo mianowanego menedżera, którego kariera utknęła w martwym punkcie, a sytuacja prywatna zaczyna się stopniowo rozpadać. Przełom następuje w momencie, gdy z pomocą trenera i konsultanta, Josepha Edwardsa, poznaje on metodę myślenia pytaniami. Opiera się ona na świadomym wyborze ścieżki między postawą sędziego a postawą ucznia oraz na zadawaniu trafnych pytań. Pomocnym narzędziem w tym procesie okazuje się tak zwana mapa wyboru, która uczy, jak skutecznie przełączać się między trybem sędziego a ucznia i z pełną świadomością zmieniać sposób reagowania, pozbyć się oceniania na rzecz osiągania zamierzonych rezultatów.

Do książki podchodziłam z przekonaniem, że będzie ona typowym poradnikiem psychologicznym - napisanym cięższym, naukowym językiem, pełnym skomplikowanych pojęć i masą przypisów, wymagającym maksymalnego skupienia, by cokolwiek z niego wyciągnąć. Byłam na to w pełni przygotowana. Tymczasem, ku mojemu ogromnemu zaskoczeniu, otrzymałam kompendium w formie opowiadania. Czyta się je niesamowicie lekko, a historia “z życia wzięta” sprawia, że znacznie łatwiej zaangażować się w całą opowieść i wyciągnąć z niej wnioski.

Jestem pełna podziwu dla umiejętności autorki, z jaką podeszła do tak trudnego tematu, jakim jest szkolenie z zakresu przywództwa i osiągania najlepszych rezultatów. Zupełnie nie dziwi mnie fakt, że książka stała się światowym bestsellerem i osiąga ogromne wyniki sprzedaży. Zaprezentowanie tak złożonego tematu w sposób niezwykle przejrzysty to rzadki dar - dzięki temu nawet osoba zupełnie niezwiązana z tematem jest w stanie wszystko zrozumieć i z łatwością wdrożyć przedstawione metody do swojego życia.

Podsumowując, ta książka jest świetnym przykładem na to, że nawet te trudne tematy można opisać prosto i ciekawie. Zamiast nudnego, naukowego poradnika dostajemy wciągającą historię z życia wziętą, którą czyta się lekko i przyjemnie. Metoda myślenia pytaniami pokazuje, jak wiele w naszym życiu zależy od tego, jak ze sobą rozmawiamy i jakie pytania sobie zadajemy na każdej płaszczyźnie naszego życia. To inteligentna, a zarazem bardzo przystępna lektura, z której każdy może wyciągnąć coś dla siebie i bez najmniejszego problemu wdrożyć te zmiany w życie.



Tytuł: "Myślenie pytaniami";
Autor(ka): Marilee Adams;
Gatunek: poradnik psychologiczny;
Ilość stron: 256;
Data premiery: 05.08.2026;
Wydawnictwo: Studio Emka;
Moja ocena: 10/10







mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 11/01/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Nauki społeczne, Poradnik, Recenzja
Starsze posty

10/22/2026

Recenzja: "Ostatni powrót" Włodzimierz Pacek

 Literatura obyczajowa, kryminał



"Ostatni powrót"

Włodzimierz Pacek





Dziękuję sztukater.pl za książkę do recenzji.

Powoli otworzyła oczy. Świat zdawał się wirować. Nie wiedziała, gdzie się znajduje, a jedyne, co była w stanie zobaczyć, to biały sufit. Miała niemały problem z samodzielnym oddychaniem. Ból w klatce piersiowej nasilał się z każdym kolejnym wdechem. Bezlitośnie przypominał jej o tym, co wydarzyło się niedawno. W głowie słyszała powtarzającą się mantrę: „poszukiwania zostały zakończone”, „nie ma żadnych szans na odnalezienie go”. Pragnęła być przy nim, gdziekolwiek teraz jest. Nie chciała żyć. Nie bez niego. Wiedziała, że po tym, co usłyszała, już nigdy nie będzie w stanie normalnie funkcjonować. Po raz kolejny poczuła ból. Chciała jak najszybciej do niego dołączyć, lecz oni jej nie pozwolili. Skutecznie uratowali ją przed dołączeniem do miłości jej życia.

13 października 2025 roku nakładem Warszawskiej Firmy Wydawniczej (Wydawnictwa WFW) ukazała się powieść obyczajowa z elementami psychologicznymi. Jej tytuł to „Ostatni powrót”, a autorem książki jest Włodzimierz Pacek - emerytowany oficer Marynarki Wojennej i marynarki handlowej, który swoją wiedzę i doświadczenie przekłada na powieść.

WFW, czyli Warszawska Firma Wydawnicza, powstała w 2008 roku. Jej celem jest łączenie różnych funkcji związanych z rynkiem wydawniczym, w tym drukarskim. Firma daje możliwość wydania własnej twórczości przy bardzo niskim budżecie. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek. O WFW można było przeczytać między innymi w „Newsweeku”, „Kulturze Liberalnej” czy „Dzienniku”.

Marcin jest porucznikiem marynarki, dowódcą okrętu oraz kapitanem statku, na którym chce przeżyć wielką przygodę. Oprócz tego jest mężem i kochającym tatą, który w mgnieniu oka traci wszystko, co udało mu się w życiu osiągnąć. Podczas sztormu na wodach Oceanu Indyjskiego dochodzi do katastrofy, w której traci pamięć. Nie ma pojęcia, kim jest ani kim się staje. Czy w świecie przepełnionym agresją i fałszem można odnaleźć prawdziwą miłość? Czy ta historia może zakończyć się szczęśliwie?

„Ostatni powrót” autorstwa Włodzimierza Packa to mroczna powieść, w której tajemnica odkrywana jest warstwa po warstwie. Dzięki temu z czasem na światło dzienne wychodzą mroczne sekrety będące następstwem dramatycznych wyborów, za które bohaterowie muszą ponieść konsekwencje w teraźniejszości.

Książka jest bardzo dynamiczna. Praktycznie od pierwszych stron autor wrzuca czytelnika w sam środek sztormu na oceanie — nieprzewidywalnego i pełnego licznych niebezpieczeństw.
Historia ukazana jest z perspektywy bohaterów, które co chwilę się zmieniają. Towarzyszy temu narracja trzecioosobowa oraz obszerne, skrupulatnie nakreślone tło obyczajowe, momentami poruszające i mroczne w wydźwięku.

Dużym atutem jest także lekki styl pisania, dzięki któremu można zaznajomić się choćby z żargonem marynarskim, którego znaczenie autor tłumaczy w licznych przypisach. Bez dwóch zdań pan Włodzimierz potrafi zaciekawić, pobudzić wyobraźnię, zbudować klimat i pokazać coś nowego.
Postaciami są najzwyklejsi ludzie, którzy borykają się ze swoim bagażem doświadczeń i przeżywają rozmaite przygody, różnie kończące się dla nich i ich bliskich. Pisarz doskonale ukazuje ich emocje i psychikę. Bardzo dobrze przeżywało mi się z nimi te przygody.

Podsumowując: „Ostatni powrót” autorstwa Włodzimierza Packa to powieść, która dzięki swojej tematyce i licznym zwrotom akcji niesamowicie zapada w pamięć. Jest ciekawa, oparta na wiedzy, nieprzewidywalna, a przy tym porusza. Jeśli szukasz książki, która na długo pozostawi po sobie ślad, trafiłeś we właściwe miejsce. Twórczość pana Włodzimierza może okazać się idealnym wyborem.



Tytuł: "Ostatni powrót";
Autor(ka): Włodzimierz Pacek;
Gatunek: literatura obyczajowa, kryminał;
Ilość stron: 194;
Data premiery: 13.10.2025;
Wydawnictwo: WFW;
Moja ocena: 8/10










mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 10/22/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Literatura obyczajowa i romans, Recenzja, Thriller kryminał sensacja
Starsze posty

10/05/2026

Recenzja: "Kobiety i agresja" Helen Gavin, Theresa Porter

 Nauki społeczne




"Kobiety i agresja"

Helen Gavin, Theresa Porter




Średnio co kilka minut agencje informacyjne z całego świata zalewają nas doniesieniami o kolejnym konflikcie zbrojnym, wojnie czy torturach. Kilka razy w tygodniu słyszymy również o napaściach, zabójstwach, śmiertelnych ciosach zadanych przy użyciu różnych narzędzi, a nawet o przestępstwach na tle seksualnym. Wydarzenia te różni niemal wszystko, łączy je jedno: z doniesień wynika, że ich sprawcami są najczęściej mężczyźni, a sama przemoc kojarzona jest przede wszystkim z męską agresją.

Istnieje powszechne, choć rzadko wypowiadane przekonanie, że przemoc jest domeną mężczyzn - czymś w głównej mierze przez nich zarezerwowanym. Wyobraźmy sobie jednak, że wszystkie opisane wyżej przestępstwa popełniają kobiety. Czy nie brzmi to nieco mniej przekonująco? Czy nie czujemy, że coś w tym obrazie się nie zgadza?

“Kobiety i agresja” to praca naukowa Helen Gavin i Theresy Porter, która ukazała się w Polsce 24 czerwca 2026 roku nakładem Stowarzyszenia Towarzysko Naukowego im. Stanisława Andreskiego (TNSA).

Helen Gavin to brytyjska specjalistka od psychologii kryminalnej i sądowej. Wykładała na uniwersytecie, zajmując się między innymi zachowaniem przestępców, przesłuchaniami, zeznaniami świadków i działaniem sądów. Napisała też podręcznik o psychologii kryminalnej i sądowej.

Theresa Porter to amerykańska specjalistka zajmująca się psychologią sądową. Pracowała w więziennictwie federalnym, gdzie badała zachowania kobiet skazanych za przestępstwa. Jej zainteresowania koncentrują się na kobiecej agresji i przemocy.

Powszechnie przyjmuje się, że agresywni mężczyźni częściej uciekają się do przemocy fizycznej, natomiast rozwścieczone kobiety wyrażają emocje w sposób mniej bezpośredni i trudniejszy do zauważenia. Z tego powodu przemoc ze strony kobiet bywa często pomijana, bagatelizowana albo porównywana z męską i przedstawiana jako jej łagodniejsza wersja, którą niekoniecznie trzeba nagłaśniać. Nierzadko tłumaczy się ją też okolicznościami sprzyjającymi, takimi jak alkohol, przemoc domowa czy inne konflikty. Przez co też odbiera jej się znaczenie, umniejsza jej siłę, utrwala wygodne dla społeczeństwa mity na temat obu płci.

“Kobiety i agresja” autorstwa Helen Gavin i Theresy Porter, to książka która stawia na równo panującą agresję wśród kobiet i mężczyzn. Autorki skupiają uwagę głównie na kobiecych agresywnych zachowaniach, analizują je, wyciągają wnioski. Próbują zrozumieć kobiecą wrogość, gdzie ma swoje źródło, jak ją rozpoznać oraz do czego może niekontrolowana doprowadzić.

Twórczość została napisana przystępnym językiem, który, mimo momentami trudniejszych zwrotów, uznaję za dobry i płynny, zwłaszcza ze względu na tematykę. Powyższa praca naukowa została podzielona na liczne mniejsze rozdziały, z których dowiemy się między innymi o stosowaniu przemocy wobec dzieci i ich zaniedbywaniu przez kobiety , a także o gwałtach, napaściach i molestowaniu popełnianym przez badaną grupę. Nie zabraknie także rozdziału poświęconego seryjnych zabójczyniach. Całość została poparta wieloletnimi badaniami nad kobietami oraz nadzwyczaj obszerną bibliografią.

Mimo, że lektura ta nie jest prosta, to uważam ją za atrakcyjną dla mojego głodnego wiedzy umysłu. Nie raz nie dwa zaskoczyła mnie i pokazała mi obraz, który jeszcze do niedawna gdzieś mi umykał. Czasami wręcz był niczym obraz w krzywym zwierciadle właśnie na skutek powszechnych mitów, a tutaj mogłam poznać go i ocenić z zupełnie innej perspektywy.

Podsumowując: “Kobiety i agresja” Helen Gavin i Theresy Porter to książka, która w ciekawy i zrozumiały sposób pokazuje temat kobiecej przemocy oraz podważa wiele utartych opinii. Mimo że porusza trudne tematy, jest wartościową lekturą, która skłania do myślenia i pozwala spojrzeć na ten problem z innej strony. Dla mnie była to bardzo interesująca i pouczająca książka, którą na długo zapamiętam.



Tytuł: "Kobiety i agresja";
Autor(ka): Helen Gavin, Theresa Porter;
Gatunek: nauki społeczne;
Ilość stron: 332;
Data premiery: 24.06.2026;
Wydawnictwo: TNSA;
Moja ocena: 8/10






mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 10/05/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Nauki społeczne, Recenzja
Starsze posty

9/25/2026

Recenzja: "Pukając do przeszłości" Daniel Adam Kuśmierkowski

 Literatura obyczajowa i romans




"Pukając do przeszłości"

Daniel Adam Kuśmierkowski





Po niepokojącym telefonie od lekarza prowadzącego, z duszą na ramieniu dotarłam do szpitala onkologicznego. Od samego początku czułam, że stało się coś złego. Odwiedziny trwały tylko do dziewiętnastej, a tymczasem powoli nadciągała noc. Nigdy nie byłam wzywana o tak późnej porze.

W windzie z każdym piętrem ogarniał mnie coraz większy lęk. Gdy drzwi się rozsunęły, ruszyłam wprost w stronę sali, w której leżał mój tata. Stanęłam w progu i dostrzegłam go – wychudzonego, bladego, wpatrzonego błędnym wzrokiem w przestrzeń za oknem. Nogi momentalnie ugięły się pode mną i musiałam oprzeć się o futrynę. Nowotwór zbierał swoje żniwo przerażająco szybko.

21 lutego 2025 roku nakładem Wydawnictwa NowoCzesnego ukazała się powieść obyczajowa o zabarwieniu romantycznym. Jej tytuł to “Pukając do przeszłości”, a autorem książki jest Daniel Adam Kuśmierkowski.

Wydawnictwo NowoCzesne ma swoją siedzibę w Poznaniu. Kieruje się ono stwierdzeniem „mniej oznacza lepiej” – mniej wydanych pozycji to szersze pole promocji oraz reklamy dla każdej twórczości po etapie selekcji, co oznacza też wyższą jakość edytorską.

Anastazja po rozwodzie chce zacząć nowe życie. Postanawia wyjechać na Mazury do swojej przyjaciółki, która wraz z mężem prowadzi pensjonat. Planuje zamieszkać na stałe w tej malowniczej okolicy, dlatego też szuka interesującej, zgodnej z jej wyuczonym zawodem pracy w pobliżu. Nie ma jednak pojęcia, że jej nowym szefem będzie Maciek - mężczyzna, którego niedawno spławiła. Czy kobiecie uda się w końcu zamknąć przeszłość i zaznać szczęścia w teraźniejszości?

“Pukając do przeszłości” Daniela Adama Kuśmierkowskiego to historia przepełniona miłością – zarówno tą destrukcyjną, jak i dodającą skrzydeł. To także romantyczna podróż Anastazji w głąb własnej przeszłości oraz opowieść o jej konsekwencjach w teraźniejszości.

Książka nie jest demonem szybkości. Rozkręca się powoli, ale w międzyczasie przechodzi przynajmniej trzy zaskakujące metamorfozy. Z początkowego dramatu płynnie przekształca się w subtelny flirt, a kończy na uczuciu tak ciepłym, głębokim i szczerym, że dzielone z innymi jest w stanie pokonać wszelkie życiowe trudności.

Fabuła jest wielowątkowa i kryje w sobie naprawdę sporo niespodzianek. Niektóre z nich przynoszą trudne wydarzenia, których nigdy w życiu nie chcielibyśmy doświadczyć na własnej skórze. Inne z kolei są dokładnie tym, czego w głębi serca skrycie pragniemy, stale zastanawiając się, czy kiedykolwiek nadejdą. A gdy już wreszcie się pojawiają, czujemy się jak w niebie i z całych sił pragniemy, by ta wyjątkowa chwila trwała wiecznie.

Lekkie, przyjemne pióro autora sprawia, że całą książkę czyta się z ogromną przyjemnością, a sama opowieść posiada w sobie tak silny ładunek emocjonalny, że na bardzo długo zostaje w głowie każdego czytelnika.

Postacie to prawdziwi bohaterowie z krwi i kości, z obszernymi portretami psychologicznymi i własnym, często niezwykle bolesnym bagażem doświadczeń. W trakcie całej historii przechodzą fascynujące przemiany, dlatego podczas lektury naprawdę warto być gotowym dosłownie na wszystko.

Podsumowując: „Pukając do przeszłości” autorstwa Daniela Adama Kuśmierkowskiego to wyjątkowo poruszająca powieść, która głęboko chwyta za serce, wzrusza i daje mocno do myślenia. Nie pozwala czytelnikowi przejść obok siebie obojętnie. Jest to wręcz idealna propozycja na coraz chłodniejsze, jesienne wieczory, ponieważ ta historia potrafi rozgrzać serce lepiej niż niejeden duży kubek gorącej herbaty. Zdecydowanie polecam ten tytuł każdemu głodnemu emocji i wrażeń czytelnikowi.


Tytuł: "Pukając do przeszłości";
Autor(ka): Daniel Adam Kuśmierkowski;
Gatunek: literatura obyczajowa i romans;
Ilość stron: 226;
Data premiery: 21.02.2025;
Wydawnictwo: NowoCzesne;
Moja ocena: 9/10









mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 9/25/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Literatura obyczajowa i romans, Recenzja
Starsze posty

9/09/2026

Recenzja patronacka: "Ostatni Promyk Słońca" Urszula Dąbkowska

 Literatura obyczajowa i romans




"Ostatni Promyk Słońca"

Urszula Dąbkowska





“Nie wszyscy są źli, tylko trzeba do nich dotrzeć. W każdym człowieku tkwi dobro. Mówisz sercem, to serce ci odpowiada.”

Za każdym razem, gdy patrzyłam na fotografię matki, łzy ciekły mi jak oszalałe po policzkach. Chwilę później pojawiała się zawsze ta sama destrukcyjna myśl. Obwiniam za to tylko i wyłącznie jego. Ten psychol znęcał się nad nami z takim uśmiechem na twarzy, że gdybym tylko mogła, to bym mu go wydrapała. Mój lęk i wycofanie sprawiały mu ogromną przyjemność i napędzały go do dalszego szerzenia zła. To przez niego byłam taka nieporadna, zakompleksiona. To on wpoił mi, że wszystko robię źle, że do niczego się nie nadaję, że jestem beznadziejna. Aż w końcu kłamstwo powtarzane setki razy zdawało się stać prawdą, a ja uwierzyłam w to, że nie poradzę sobie z niczym. Lata z nim odcisnęły się piętnem na moim życiu.

17 lutego 2025 roku nakładem Wydawnictwa NowoCzesnego ukazała się powieść obyczajowa, która docelowo jest dedykowana czytelnikom po czterdziestym roku życia. Jednak ja uważam, że jest ona przeznaczona także dla tych, którzy szukają odskoczni od cięższych thrillerów psychologicznych czy kryminałów. Poznaj “Ostatni Promyk Słońca” Urszuli Dąbkowskiej. Książka jest kontynuacją “Korzennych ciasteczek”.

Wydawnictwo NowoCzesne ma swoją siedzibę w Poznaniu. Kieruje się ono stwierdzeniem „mniej oznacza lepiej” – mniej wydanych pozycji to szersze pole promocji oraz reklamy dla każdej twórczości po etapie selekcji, co oznacza też wyższą jakość edytorską.

Brygida jest przedsiębiorczą kobietą o wielu twarzach. Trzy nazwiska: Pająk, Murańska oraz Langer, jedna osoba, której życie to składowa nieszczęść. Opłakane dzieciństwo, potem zrujnowana przez członka rodziny młodość, fałszywa przyjaźń, a na końcu nieudane małżeństwo i rozwód.

Los tak chciał, że Brygida zostaje dyrektorem personalnym w domu seniora o nazwie “Senior”, zarządzanym przez jej szkolną koleżankę, Wandę. Kobieta jest nałogową alkoholiczką, uzależnioną od seksu, ponadto uwielbia dyktaturę i zastraszanie pensjonariuszy, jednocześnie wykorzystując ich pieniądze dla własnych korzyści. W prowadzeniu interesu pomaga jej Bolo - jej kochanek, który niedawno wyszedł na wolność z więzienia. Poirytowana i wstrząśnięta zastałym stanem Brygidka postanawia wziąć sprawy w swoje ręce i przywrócić ludzkie warunki życia w Seniorze.

Jak się później okazuje, w domu seniora jest także jej ojciec, dzięki któremu ma niepowtarzalną szansę na rozliczenie się z własną przeszłością i odzyskanie tożsamości.

Jest jeszcze ktoś. On, który kiedyś namieszał jej w życiu, a teraz walczy o jej względy. On, którego ona uważa za wroga numer dwa. Czy mimo wszystko kobiecie uda się zaznać szczęścia i miłości?

“Ostatni Promyk Słońca” autorstwa Urszuli Dąbkowskiej to powieść obyczajowa o przyjaźni - zarówno tej trwałej, jak i ulotnej - o przemijaniu oraz nadziei na lepsze jutro, a także o miłości, która jak nic innego potrafi dodać skrzydeł, ale też je podciąć.

To powieść pół żartem, pół serio, która jest dynamiczna, nieprzewidywalna. Podczas lektury można się nie raz i nie dwa zaskoczyć, a wszystko to dzięki nagłym zwrotom fabuły. Ponadto powieść została podzielona na stosunkowo krótkie rozdziały. Te natomiast są wielowątkowe, poprowadzono je w narracji trzecioosobowej z zachowaniem miejsca na przemyślenia poszczególnych bohaterów.

Napisana została lekkim stylem, który w połączeniu z niebanalnym humorem sprawia, że czytanie książki jest niesamowitą przyjemnością, do której po każdej przerwie chce się wracać. Ponadto powieść zapada w pamięć i pozostaje w niej na długo.

Bohaterowie to realistyczni ludzie mający swoje wady i zalety. Są wśród nich rasowe czarne charaktery, osoby reprezentujące mniejsze zło, jak i ci, którzy za wszelką cenę próbują szerzyć dobro. Każdy z nich dźwiga własny bagaż doświadczeń, razem tworząc barwne i dopełniające się zestawienie postaci.

Podsumowując: “Ostatni Promyk Słońca” Urszuli Dąbkowskiej to lekka i wartościowa powieść humorystyczna, po którą naprawdę warto sięgnąć. Lektura tej książki sprawiła mi ogromną przyjemność i z czystym sercem polecam ją każdemu jako idealną odskocznię od codzienności.



Tytuł: "Ostatni Promyk Słońca";
Autor(ka): Urszula Dąbkowska;
Gatunek: literatura obyczajowa i romans;
Ilość stron: 505;
Data premiery: 17.02.2025;
Wydawnictwo: NowoCzesne;
Moja ocena: 10/10









mylivesignature-1
Czytaj więcej »
on 9/09/2026 0
Podziel się!
Etykiety:
Literatura obyczajowa i romans, Patronat, Recenzja
Starsze posty
Starsze posty Strona główna
Subskrybuj: Posty (Atom)

Szukaj na tym blogu

Polecany post

Zapowiedź patronacka: "Drugie życie" Bartłomiej Dusza

Moje linki

  • Facebook
  • Instagram

Popularne posty

  • Recenzja: "Ostatni powrót" Włodzimierz Pacek
      Literatura obyczajowa, kryminał "Ostatni powrót" Włodzimierz Pacek Dziękuję sztukater.pl za książkę do recenzji. Powoli otworzył...
  • Recenzja: "Niewłaściwe pytanie" Dorian Frank [TOM 1]
    Literatura obyczajowa i romans "Niewłaściwe pytanie" Dorian Frank Dziękuję Sztukater.pl za książkę do recenzji. Momentalnie nogi u...
  • Recenzja: "Myślenie pytaniami" (wyd. 5) Marilee Adams
      Poradnik psychologiczny "Myślenie pytaniami" (wyd. 5) Marilee Adams Dziękuję Sztukater.pl za egzemplarz recenzencki. “A gdyby zm...

Tina recenzuje

O mnie

Moje zdjęcie
TinaRecenzuje
Mam na imię Martyna, pochodzę i mieszkam w Trójmieście. Interesuję się przede wszystkim książkami - uwielbiam czytać i poświęcam tej czynności bardzo dużo swojego czasu. Moim ulubionym gatunkiem jest thriller i kryminał. W wolnych momentach recenzuję różnorodne powieści, a swoje opinie zamieszczam na blogu oraz w mediach społecznościowych. Poza tym interesuję się sportem, muzyką, którą mogłabym słuchać przez cały czas oraz kosmetologią. Jeśli masz jakieś pytania do mnie, chcesz nawiązać współpracę - śmiało pisz poprzez "wiadomość e-mail", lub Messengera. :)
Wyświetl mój pełny profil

Archiwum

LubimyCzytać

Tags

Baśń Biografia Erotyk Ezoteryka Fantastyka SF Horror Literatura dziecięca Literatura faktu Literatura młodzieżowa Literatura obyczajowa i romans Literatura piękna Literatura podróżnicza Literatura więzienna Literatura współczesna Nauki społeczne Pamiętnik Patronat Poradnik Powieść przygodowa Recenzja Reportaż Thriller kryminał sensacja Uznanie Współpraca Young adult Zapowiedzi Zdrowie i medycyna
Tr31

Facebook

Tina recenzuje

Instagram

Obsługiwane przez usługę Blogger.
Ⓒ 2018 Świat ukryty w słowach. Design created with by: Brand & Blogger. All rights reserved.